blog

Deel 7: Ze houden mij in de gaten (10 november 2008)

Blogs

Heb dit weekeinde twee dineetjes gehad. Vooral bij die van deDutch Meat Importers Association werd ik scherp in de gaten gehouden. Alles wat ik at werd geregistreerd door vleesimporteurs, die mijn dieetweblog volgen. En dat zijn er nogal wat, kan ik u vertellen… In de gaten Het diner, afgelopen vrijdag in Hotels van Oranje in Noordwijk, is jaarlijks […]

Heb dit weekeinde twee dineetjes gehad. Vooral bij die van deDutch Meat Importers Association werd ik scherp in de gaten gehouden. Alles wat ik at werd geregistreerd door vleesimporteurs, die mijn dieetweblog volgen. En dat zijn er nogal wat, kan ik u vertellen…

In de gaten
Het diner, afgelopen vrijdag in Hotels van Oranje in Noordwijk, is jaarlijks na afloop van de Algemene Jaarvergadering. Het is altijd een leuk moment om mensen uit die tak van de vleesindustrie te spreken en mee bij te praten. Door een flink aantal van hen werd ik aangesproken over mijn dieet. Aan de tafel bij Dominique Hilckmann bijvoorbeeld, zag ik ze al de hele tijd mijn kant op kijken. Wat bleek? Er werd scherp op gelet wat ik allemaal opat. Dat bekende Hilckmann toen we even later buiten een sigaretje stonden te roken…

Laten staan
Nou heb ik helemaal niet zo veel gegeten. Natuurlijk wel de carpaccio vooraf en het heerlijke rundvlees – dat overigens nu eens níet uit Brazilië kwam – als hoofdgerecht. Het tussengerecht – vis met risotto- en het nagerecht heb ik laten staan. Ook de koolhydratenrijke bijgerechten kwamen er bij mij niet in.

Gevast
Maar o, o, wat is het fijn dat je ondanks het dieet tóch kan genieten van een goed stuk vlees. 
Nou moet ik er wel bij zeggen dat ik daags voor het diner min of meer extra heb gevast. Tijdens zo’n avond worden immers natuurlijk ook de nodige wijntjes gedronken en die vind ik écht te lekker om te laten staan. 

Twello
Zaterdagavond hadden we een diner bij de Gasterij Oranje(toeval!) in Twello. In de regio staat het restaurant beter bekend als De Statenhoed. Een aanrader! Behalve heerlijk eten, is er leuk personeel en is de inrichting tegen het huiskamerachtige aan.

Wild zwijn
Op het menu stond een aantal wildgerechten en omdat ik heb besloten met Kerst wild op het menu te zetten (zie de vorige aflevering, koos ik hiervoor. 
Als voorgerecht heb ik ham van wildzwijn genomen en als hoofdgerecht wild zwijn. Ik moet zeggen: het was voortreffelijk. Enig minpuntje was dat de borden niet warm waren, waardoor het gerecht snel afkoelde.

Snel eten dus? Nee, want recent onderzoek heeft aangetoond dat mensen die langzaam eten, minder calorieën binnenkrijgen. Dat staat overigens ook in mijn eetplan van Edith Mastenbroek. Van haar mag ik ook genieten. Zij heeft mij onderstaande tips gestuurd over de do’s en dont’s bij uit eten gaan of op feestjes. 

Uit eten 
‘Als je het verstandig aanpakt hoef je niet aan te komen van buiten de deur eten. Negeer het brood vooraf zoveel mogelijk. Die besmeerde stukjes stokbrood zijn ware calorieënbommetjes.
Ook hier geldt weer een straf regime aangaande de drankjes, bestel wijn en water, drink dit afwisselend. Je kunt rustig voor twee voorgerechten kiezen in plaats van een voor- en hoofdgerecht. Daar kijkt niemand meer van op. Ook mannen gaan tegenwoordig niet automatisch meer voor de XL biefstuk, maar bestellen zonder blikken of blozen een lekkere salade.’

‘Kies je toch voor een hoofdgerecht, vraag dan om de saus apart te serveren. De gebakken aardappeltjes laat je niet eens doorkomen, vraag om extra groente of rauwkost. Een kopje koffie (zonder likeurtje) met een enkel koekje als toetje is prima. Een schaaltje vers fruit kan eventueel ook. Als je het op deze manier doet hoef je de volgende ochtend de weegschaal niet te vrezen. 

Feestjes 
Bepaal van tevoren wat je wilt gaan eten en drinken. Laat je niets opdringen, soms raakt men ietwat verontrust door je afvalplannen doordat je hiermee ook bij de gastheer of gastvrouw een gevoelige (lijn)snaar raakt. Hier ligt de externe sabotage op de loer en blijft men maar aandringen. Train jezelf in het gracieus bedanken. 

Bij feestjes kan het enorm helpen om het buffet en andere uitgestalde lekkers, eens met kritische blik te bekijken. Bij de organisatie van een en ander zoekt men het vaak automatisch in de kwantiteit en niet in de kwaliteit. 
Ook bij mensen die het financieel goed kunnen doen, komt niet altijd de beste traiteur van de stad voorrijden. Vraag je af of het nu echt de moeite waard is om je lijnplannen te saboteren vanwege die salade van een paar eurootjes de kilobak van de Aldi. 
Let op met de drankjes, zet je glas regelmatig even weg en schakel tijdig over op (mineraal) water.’

Misschien dat u als lezer hier – met het oog op de naderende feestdagen – ook wat aan heeft. 

Wereldwild
Tot slot kreeg ik nog een leuke reactie van Cick Hulsebosch van het vleesbedrijf Wereldwild. Hij had mijn vorige aflevering gelezen en beantwoordde mijn vraag over lekker en caloriearm wild. Onderstaande tabel kreeg ik van hem.

 

Wildsoort Eiwit g/100g Vet g/100g kcal (kJ)/100g
fazant

23,8

  6,5 

154 (646)

duif 20,9   9,5  169 (707)
wilde eend                                18,1   17,2 227 (944)
patrijs                                  25,0    1,0  109 (458)
parelhoen                           23,0        6,0  146 (613)
kwartel                                22,4         2,3   110 (466)
haas 21,8    3,0  114 (478)
wild konijn 22,0 

  5,0 

133 (556)
hert, hinde en hertenjong 20,6   3,3 112 (474)
reebok, reegeit en reejong 21,4   1,3   97 (410)
everzwijn 19,5   3,4  108 (457)

Ree
Ook raadde hij mij aan voor ree te gaan tijdens de kerst. ‘En niet zomaar ree’, schreef Hulsebosch. ‘Maar verse ree uit de Hooglanden van Schotland en niet die bevroren rommel 
uit Nieuw-Zeeland.Woon je voor mij een beetje op de rit dan kom ik het vlees met alle liefde even afgeven.’

Aardig toch? Uiteraard betaal ik er gewoon voor. Denk dat ik binnenkort zelf maar eens bij hem langs ga. Mijn keuze is bepaald.

Pondje
Voor allen die nog benieuwd zijn naar de laatste stand op de weegschaal: 102 kilo. Weer een pondje eraf dus. Ondanks, of misschien wel dankzij, de heerlijke dineetjes.

Én met dank aan mijn persoonlijke afvalcoach Edith, natuurlijk.

Tot de volgende keer!

Reageer op dit artikel