blog

20 augustus: Vlees: always en forever?

Blogs

Dag Caroline,  Al die vragen… ik zou er een boek op kunnen antwoorden.  Honden en katten eten?  Toen mijn vriendin en ik vorige zaterdagnacht thuiskwamen, vonden we voor onze woning, in het midden van de weg, onze kater Kokino. Hij was aangereden door een auto. Onze paniek werd nog groter toen we zagen dat hij […]

Dag Caroline, 

Al die vragen… ik zou er een boek op kunnen antwoorden. 

Honden en katten eten? 
Toen mijn vriendin en ik vorige zaterdagnacht thuiskwamen, vonden we voor onze woning, in het midden van de weg, onze kater Kokino. Hij was aangereden door een auto.

Onze paniek werd nog groter toen we zagen dat hij nog leefde. De helft van zijn hoofdje was zwaar beschadigd, een oogje was er helemaal uit, maar hij ademde nog. We reden ermee naar de spoed van de dierenartsenschool en na een gesprek met de arts besloten we het dier te laten inslapen. We streelden Kokino zachtjes terwijl hij zijn injectie kreeg en zijn allerlaatste adem uitblies.

Gevoel
Ik bedacht me achteraf dat elk normaal mens in die situatie iets gevoeld zou hebben. Een gevoel van spijt, van gemis, van respect voor dat dier en zijn leven hier op aarde. Een gevoel dat die poes meetelde, dat hij waarde had. En ik bedacht me evenzeer dat diezelfde mensen ongetwijfeld dezelfde gevoelens zouden kunnen opbrengen voor varkens, koeien, kippen… als ze ze tenminste een klein beetje kenden en zich niet afsneden van contact met hen om ze makkelijker te kunnen opeten. 

En dan kom jij een paar dagen later met de vraag of ik het afkeur dat katten of honden in andere culturen gegeten worden. Natuurlijk keur ik dat af!

Cultuur
Ik kan of wil die mensen niets opleggen, en als westerlingen is het moeilijk hen te veroordelen zolang wij hier ook gruwelijke dingen doen met andere dieren. Maar zeker als vegetariër kan ik het verkeerd vinden. Met cultuurrelativisme moet je hard opletten. Een pijnlijke en gevaarlijke ingreep als vrouwenbesnijdenis ga ik resoluut afkeuren. Dat ze van een andere cultuur is, en dat onze cultuur ook fouten maakt, dat zal me sojaworst wezen. 

Je zou zelf geen kat in je mond stoppen, maar – zo zeg je – niet uit ethische redenen (laat je vooral niet pakken op ethische reflectie he Caroline! Zou dat niet vreselijk zijn?),

Maar omdat je ‘het een gek idee zou vinden’. Gek in welke zin dan? Als ik een zwerfkat neem en we laten haar pijnloos inslapen, waarom zou je die niet opeten? Waarom, inderdaad, haar niet en Knor het varken wel, dat veel intelligenter en gevoeliger is? Ik heb nog geen antwoord van je gehoord. 

Vlees: always en forever? 
Mensen hebben altijd vlees gegeten? Misschien, maar dat is niet relevant. Wat die veganisten je mailen over de prehistorische mens is inderdaad flauwekul, evenzeer als wat jij erover vertelt.

De flauwekul zit namelijk hierin dat je ‘wat zou moeten’ wil afleiden uit ‘wat is’. In de filosofie heet deze denkfout de ‘naturalistic fallacy’: het is niet omdat iets ‘gebeurt’ of ‘altijd zo geweest is’, dat het oké is. Geweld, oorlog, kindermishandeling, moord… zijn van alle tijden, maar dat maakt die dingen niet oké. (Als je deze logica niet zou kunnen volgen en zeurt over manklopende vergelijkingen, dan ga ik gewoon hard geeuwen en je negeren.)

Evolutie
Anyway, dit maar om te zeggen: wat we vroeger aten, is eigenlijk niet relevant (ook al zijn er wel degelijk aanwijzingen dat we heel weinig vlees aten, of vooral aas aten en ook wat aan kannibalisme deden). En dat geldt ook voor de theorieën die zeggen dat de mens mens geworden is door vlees te eten. Twijfelachtig, maar indien correct: opnieuw weinig relevant. De volgende stap kan een stap weg van het vlees zijn. Evolutie, weetjewel. 

Mensen zullen altijd vlees eten, zeg je? Ik geloof te veel in de mens om dat te geloven. En als we aanvankelijk de keuze om van vlees af te zien, niet uit vrije wil zullen maken, dan zullen we ertoe gedwongen worden.

NIET door die vreselijk opdringerige vegetariërs en consoorten, maar door de omstandigheden. Lees hier (www.timesonline.co.uk/tol/news/environment/article6789958.ece)  maar. 

Inspanningen van de vleessector 

Wat de inspanningen van de vleessector betreft om milieubewuster en diervriendelijker vlees te produceren… Ik zou kunnen zeggen: too little, too late, maar laat ons positief zijn.

Alle stappen die een individu neemt, zijn goed en zo ook alle stappen die bedrijven nemen in de richting van meer bewust zakendoen. Zoals duidelijk mag zijn uit mijn vorige schrijfsels, zal ik nooit het doden van dieren voor voedsel goedkeuren, gelijk in welke omstandigheden ze werden gekweekt.

Maar laat ons, for the sake of the argument, even aannemen dat dieren doden geen moreel probleem is. Hoe zou diervriendelijk vlees eruit zien? Want voor meer diervriendelijkheid ben je toch he, Caroline?

Leven
Om te beginnen zouden we een dier een leven moeten geven van een redelijke lengte. Dus geen braadkippen van (alsjeblieft) 45 dagen oud! Eigenlijk eten we (of jij toch) reuzenkuikens, he Caroline. Dieren een langer leven laten geven lijkt moeilijk in de huidige industrie: vlees zou veel duurder worden, ook door andere diervriendelijke maatregelen zoals meer ruimte, betere voeding, vrije uitloop, enzovoort. 

Misschien is dit de grootste gemeenschappelijke grond die ik kan vinden met de vleesindustrie en de boeren: zorg dat je dezelfde (of voor mijn part méér) inkomsten haalt uit duurder, ‘diervriendelijker’ vlees, afkomstig van veel minder dieren. Ik blijf diervriendelijk vlees tussen haakjes zetten, want voor mij is dat een contradictio in terminis, maar zoals gezegd: om je een beetje tegemoet te komen. 

Ik laat je gauw weten wanneer je bij ons kan komen eten voor een gastronomisch diner. Ik beloof je dat we je geen kat serveren. 

Beste groetjes, 
Tobias

Reageer op dit artikel