'Hoever zijn we in Nederland de weg kwijt als zelfs de lekkerste vleesrecepten uit Duckstad tot kamervragen leiden? We hadden de Partij van de Arbeid en we kregen de Partij voor de Dieren. Een groot goed, onze democratie, maar soms zou je wensen dat de kiesdrempel fors werd opgetrokken.' Gilles van Dalen begon zijn toespraak op het KNS-congres met deze woorden. Wat zei hij nog meer. Lees het op Slagerswereld.nl.
We kregen een boerendochter als minister: Gerda Verburg. Het is alsof je door je eigen hond in je kont gebeten wordt.
Minister Verburg financiert de campagnes van het Voorlichtingsbureau van de Voeding. U kent vast wel dat televisiespotje over de kip die de consument om meer ruimte vraagt, of het spotje met de vraag of consumenten toch niet liever vlees eten van een varkentje dat heeft kunnen rond modderen.
Scharrelen
Zelf heb ik de minister horen zeggen dat ‘consumenten kunnen besluiten alleen nog maar vlees te kopen van dieren die tijdens hun leven een beetje prettig hebben kunnen rondscharrelen’. Natuurlijk. Voor een aantal consumenten hebben we scharrelvlees. Maar je moet er toch niet aan denken dat alle consumenten scharrelvlees of biologisch vlees willen?!
Vleesvoorziening
Zonder intensieve veehouderij is het immers onhaalbaar om de wereldbevolking van voldoende vlees te voorzien.
Er ontstaat nu al een schaarste aan vlees op de wereldmarkt en die wordt alleen maar groter als de welvaart in onder andere China, het Verre Oosten en Zuid-Amerika nog verder toeneemt.
We mogen dan alleen maar blij zijn met een sterke vleesketen in eigen land.
Het is namelijk een veel te groot risico als we voor onze vleesvoorziening afhankelijk zouden zijn van het buitenland. Je hoeft nu alleen maar even met je auto naar het tankstation te rijden om te ervaren hoe dat voelt! Dierenwelzijn staat hoog op de agenda van maatschappij en politiek.
Driekwart van de Nederlanders vindt dierenwelzijn een belangrijk onderwerp en de Partij voor de Dieren is niet de enige luis in onze pels.
Het verbod op het vissen met levend aas was al wet voordat Marianne Thieme zich in de Tweede Kamer druk maakte voor de dieren.
En de drukjacht op de duizenden wilde zwijnen die de Veluwe onveilig maken, zou ook zonder de Dierenpartij wel tot de nodige discussies hebben geleid.
Wél vraag ik me af waar het naar toe moet als de manier waarop we dieren moeten houden en de manier waarop we ons vlees moeten produceren ons worden opgelegd door vegetariërs en belangengroeperingen als Milieudefensie, Varkens in Nood, de Consumentenbond, Wakker Dier, Greenpeace, Wereld Natuur Fonds en de Partij voor de Dieren?
Wat de Partij voor de Dieren overigens wel in zeer korte tijd heeft gehaald, is het Nederlands record Kamervragen-stellen. Ze moesten er op het ministerie van Landbouw zelfs twee extra ambtenaren voor wakker maken.
Desastreus
Dierenwelzijn mag blijkbaar wel iets kosten als het niet uit eigen zak, maar met gemeenschapsgeld wordt betaald!
Weliswaar niet uit de koker van de Partij, maar wel door deze partij omarmd, is het burgerinitiatief ‘Stop fout vlees’ van Milieudefensie.
Hoewel dit onzalige plan voor een heffing op vlees door het Centraal Planbureau en het Milieu- en Natuurplanbureau met de grond gelijk is gemaakt, ligt het nog steeds op tafel. De financiële consequenties zijn desastreus!
Als gevolg van dit plan zouden 15.000 arbeidsplaatsen in de vee- en vleessector verloren gaan en de inkomens drastisch dalen.
De voordelen op milieugebied zijn bovendien beperkt, maar de extra overheidskosten zouden de komende tien jaar verdubbelen met 400 miljoen euro.
Het plan van Milieudefensie betekent niets meer of minder dan het einde van de Nederlandse vee- en vleessector.
En dat is toch de wereld op z’n kop.
Iedereen die een beetje verstand heeft van onze branche weet hoe goed we het voor elkaar hebben.
Zouden dit soort organisaties zich nou echt niet realiseren dat het gegarandeerd slechter wordt als we het vlees uit Verweggistan moeten halen?
Of denken ze dat de hele wereld dezelfde wetgeving en controle kent op het gebied van hygiëne, traceerbaarheid, dierenwelzijn, milieu en dergelijke? Waarschijnlijk hebben ze nooit buiten de Amsterdamse grachtengordel gekeken!
De dreiging van de zogenaamde maatschappelijke organisaties drijft politici, ondernemingen, ja zelfs hele sectoren tot belachelijke maatregelen.
Bedrijven laten zich zelfs gewoon chanteren door agressieve campagnes van deze organisaties.
De radiospotjes van Wakker Dier tegen fabrikanten die nog niet wilden stoppen met het verkopen van vlees van onverdoofd gecastreerde varkens zijn nog maar een paar weken oud.
Om niet publiekelijk aan de schandpaal genageld te worden gingen bedrijven als Mora, Febo, Unox en Struik onmiddellijk overstag. Pure chantage! Een ander woord kan ik er niet voor bedenken.
Wetenschappelijke argumenten zijn, als het over slachtdieren en vlees gaat, al lang geen criterium meer.
Dat de vee- en vleessector de kans op een collectief, gefundeerd en krachtig tegenoffensief laat liggen, vind ik echter onbegrijpelijk.
Individuele bedrijven hebben slappe knieën. De angst voor reputatieschade en marktverlies regeert, maar voor een belangrijk deel hebben ze dat ook aan zichzelf te wijten. Zij hebben, zeer tegen de zin van de KNS, enkele jaren geleden het Voorlichtingsbureau Vlees opgedoekt.
De boeren en grote bedrijven in de vleessector vonden het Voorlichtingsbureau niet langer nodig. Ze konden het zelf wel af.
Toen het doek voor het Voorlichtingsbureau Vlees viel, is, als een soort doekje voor het bloeden, het Vleesinformatiepunt in het leven geroepen.
Deze flauwe afspiegeling van het Voorlichtingsbureau loopt nu echter ook op zijn laatste benen.
Opnieuw zeer tegen de zin van de KNS hebben de grote bedrijven in het bestuur van het Productschap onlangs besloten per 1 januari aanstaande de stekker uit dit Vleesinformatiepunt te trekken.
Ik vind dat op z’n zachtst gezegd niet slim. We verliezen daarmee praktisch elke mogelijkheid om als Nederlandse vee- en vleesketen gezamenlijk ons mooie product onder de aandacht van de Nederlandse consumenten te brengen en ongefundeerde aanvallen op datzelfde product met overtuiging te pareren.
We geven onze tegenstrevers alle gelegenheid om hun verdeel- heerspolitiek toe te passen.
Grote bedrijven gaan voor de minste en geringste dreiging met negatieve publiciteit overstag, maar met het afschaffen van een collectief Vleesinformatiepunt hebben ze zichzelf in de vuurlinie gezet.
Ik ben dus geneigd te zegen, eigen schuld, dikke bult. Ware het niet dat ze daarmee ook ons, de slagers van Nederland, een slechte dienst bewijzen.
Iets in stand houden wat niet functioneert, is doodzonde. Maar als je die mening bent toegedaan, moet je er wel voor zorgen dat er een goed alternatief is voordat je ergens een stekker uittrekt.
Er moet naar mijn stellige overtuiging een Vleesbureau in Nederland blijven voor de promotie van en de voorlichting over vlees en vleesproducten.
Vanuit het belang van de hele vee- en vleesketen, dus inclusief wij slagers, en in het belang van de meeste Nederlanders, die graag een lekker en verantwoord stukje vlees eten.
En over antwoord gesproken.
Toen kregen we ineens kanker van vlees eten en zagen sommige politieke partijen met natuurlijk de Partij voor de Dieren voorop! – hun kans om op te roepen tot een vleesloze dag. Na ‘woensdag gehaktdag’ moest ‘donderdag zonderdag’ worden.
Al snel werd duidelijk dat wij Nederlanders geen risicogroep vormen, want we eten daarvoor gewoon niet genoeg rood vlees en vleeswaren.
Bovendien is het betreffende onderzoek gebaseerd op verouderde gegevens. Onder andere wat betreft het gebruik van nitriet in vleeswaren.
Wij hebben dat zonder enige terughoudendheid gecommuniceerd. U las dat ook in ons vakblad De Slager.
Maar de KNS was de enige, die zich zo stellig durfde te uiten, waar anderen nog vele slagen om de arm hielden en daardoor de twijfel alleen maar aanwakkerden. Lik op stuk!
Dat moeten we geven in een tijd, waarin ‘oneliners’ en hapklare boodschappen de wapens van onze tegenpartijen vormen. De nuance kunnen we altijd later nog aanbrengen.
Beste collega’s,
We hebben een prachtig vak. De Nederlandse vee- en vleessector staat wereldwijd aan de top. Onze producten zijn veiliger dan ooit en de meeste mensen willen graag vlees kopen en eten gewoon omdat het lekker en gezond is! Laten we ons daarom zo min mogelijk richten op groepen die ons product verafschuwen. Daar is toch geen eer te behalen!
Als slager zorgen wij ervoor dat mensen lekker en verantwoord kunnen eten. Dat komt naar voren in ons assortiment en de kennis die wij hebben van onze producten. In beide – assortiment en productkennis – moeten we als slager blijven investeren.
De KNS vindt u daarbij aan uw zijde.
En dan dit:
Volgend jaar leg ik, zoals u weet, mijn voorzittershamer neer.
De Partij voor de Dieren zet met Marianne Thieme een knappe meid in de frontlinie, Misschien is het een idee om met uw mandaat en mijn charme dan de Partij voor de Slagers op te richten.
Gilles van Dalen
KNS-voorzitter
26 november 2007, Zeist
.jpg)
