De column van Jan Joosten van januari. 'Iedereen maakt fouten, ook de organisatoren van de gehaktwedstrijd. Geef uw reactie op deze beleving van Joosten.
Na enig overleg over de kans om te winnen en onder het motto ‘als je nergens aan mee doet kun je ook nooit winnen’ melden wij ons aan voor de gehaktwedstrijd. Het aanmeldingsformulier wordt gefaxt en maandag nog even gebeld voor de bevestiging. Het strijdplan om te proberen in de top te eindigen wordt doorgenomen en meerdere malen aangepast. ‘Richard, als die keurmeester komt en er staat een half lege bak met rundergehakt in de toonbank, dat staat niet’. ‘Dan zetten we een wedstrijdbak in de dieptekoeling klaar en als de controleur komt, wisselen we de bakken om’. Mijn eigen opmerking: ‘Als je denkt: híj is het, met die grote tas! Dan roep je Changé, dan haalt iemand de bak uit de vitrine en de ander zet de wedstrijdbak erin. En ik vang ondertussen de KBBL-er op’.
Veel grote, zwarte tassen
Het kon niet missen. Alles werd aangescherpt, soms wel vier keer op een dag klonk het Changé! We kregen er lol in, het was haast de dansles van vroeger. Onze zaak wordt vaker vereerd met klanten met grote zwarte tassen dan we voorheen wisten. Ik ging verschillende malen voor het gaas met mijn Changé! Ik begroette de meneer met grote lederen tas en zei: ‘Komt u maar verder’. ‘Hoezo?’ vraagt hij. ‘Bent u niet...?’ ‘Nee, ik ben registeraccountant en ik moet de boekhouding bij de Hema controleren. Ik wil graag een broodje rosbief en tartaar’.
Verloskundige
Bij weer een andere Changé was de mevrouw een verloskundige die net een nieuwe wereldburger bij de buren op de wereld had gezet. Na twee weken vol spanning en emotie hadden wij nog geen bezoek gehad van de controleur. Er werden berekeningen gemaakt. Als dit de eerste ronde is en er moet nog een tweede ronde komen, daarna een finale... Dat kan toch niet?
Spijt
De twijfel was gewekt. ‘Ik bel wel even na hoe het zit’, zei ik. En na wat telefoontjes werden wij teruggebeld. ‘Ja, meneer Joosten de finalekeuring is al geweest. Jullie staan wel op de lijst, maar ik weet niet hoe of waarom jullie niet gekeurd zijn, het spijt me’, zegt de vriendelijke heer aan de andere kant van de lijn en hij biedt uitgebreid zijn excuses aan. En die aanvaard ik met de wetenschap dat wij ook fouten maken .
Bij deze wens ik u allen mooie omzetten en feestdagen toe!
Jan Joosten,
Keurslager in Barneveld
.jpg)
daar zouden zeker goede reachties op gekomen zijn.
Maar ik zal u gerust stellen af en toe loop ik langs uw slagerij en dan ben ik ervan overtuigt dat u niet een speciale bak hoeft te draaien.
uw winkel ziet er gewoon verzorgt uit.
ik denk dat we op veel ander terein nog kansen liggen en dan denk ik gewoon aandacht geven aan klanten.
DE mensen krijgen nergens meer de aandacht,iedereen is bezig met zichzelf
en dan vraag ik me wel es af hebben we alleen maar aandacht voor hun portemonnnee of ook nog voor diegene die de portemonnee beheerd.
meeleven met een klant doet ook heel veel met mensen.
vragen naar het wel en wee van vader of moeder of vragen naar dat kind of kleinkind dat ziek is.
waar is de tijd gebleven waar we de kraamvader nog eem biefstuk meegeven??
Ik probeer dat niet te vergeten!
een voorbeeld; een eenzame dame zou wel es zo'n T.Bone lusten met kerst maar ja dat was voor haar niet weggelegd.
zeker niet toen ze de prijs hoorde.
en alsnel bleek dat de armoede in haar knip te zien was
Een paar dagen later kom ik zo'n ding tegen in het koude magazijn.
ik weet je wat als ze er weer is dan krijgt ze hem,voor mij een geintje en voor haar een groot kado.
afin,vrijdag voor de kerst is ze er weer en we geven de T.Bone aan haar,helemaal perplex kregen we te horen dat er wel een bos bloemen voor zal komen,ik zeg als je dat maar uit je hoofd laat!!
met na de kerst nog een bedankje voor het lekkere stuk vlees schuivelt er dagelijks een arme klant langs die het niet zou willen en durfen om bij de aldi of wie dan ook vlees te halen!
Mooi he ??
vr gr Dirk vd Vliet Amsterdam.