Op het bedrijf had de boer circa 2000 varkens. Het was wat lastig te volgen, maar als we het goed hebben gezien, waren het circa 1000 zeugen, de andere dieren waren de ouders en grootouders.
De boer vertelde gemiddeld 27 biggen per jaar per zeug te produceren. Wat verder opviel is dat de boer circa 40 medewerkers op het bedrijf heeft. Dat kan omdat de personeelskosten naar onze maatstaven zeer laag zijn: circa 5% van de kosten. De dieren komen overigens van het Nederlandse bedrijf Topigs.
Een andere bijzonderheid is dat ze op het bedrijf zelf biogas maken van de mest, voor lokaal gebruik. Wat van de mest dan nog overblijft, wordt gebruikt voor vloeibare en droge mest. Het bedrijf doet alleen aan productie, niet aan mesten. De biggenprijzen zijn net als de prijzen van varkensvlees goed hoog: voor volwassen varkens maakt men bij de slacht circa 100 US dollar per 100 kg. netto winst. Voor biggen geldt een biggenprijs van rond de 70 dollar.
De varkens zelf konden we nauwelijks zien. Enkele dieren lagen achter een galerij van glas, de overige lagen in stallen waar we niet in konden. Via luchtbuizen aan de zijkant van de stal hebben we wel een aantal dieren kunnen zien.
Op de terugrit zagen we nog iemand wandelen langs de grote weg met een varken aan een touw. Helaas reed de bus te hard voor een foto, maar zo zie je het hier allemaal. Over de dierziekte situatie hoor je trouwens niets.
Bij terugkomst in het hotel kregen we de briefing van LNV door de Landbouwraad van China, Henk van Duijn. Vervolgens hebben we ‘echt’ Chinees gegeten. Lekker met de stokjes het traditionele Chinees, dus niet het Nederchinees, dat we in eigen land graag afhalen. Daarna bijtijds naar het hotel. Het was een drukke eerste dag zo aansluitend aan de vliegreis en vrijdag is er weer een vol programma.
.jpg)
