Bedankt!

Aadert Wildeboer en Friesland Vlees waren de afgelopen maanden volop in het nieuws. De slachterij raakte in mineur, nadat minister Gerda Verburg en het tv-programma Tros Radar het bedrijf beschuldigden van wantoestanden.

Dit leidde in september tot de ondergang van de slachterij. Ook dit blad en onze website Meatandmeal.nl besteeddenruime aandacht aan de kwestie. Met de sluiting van het bedrijf verliest de vleessector een markante persoonlijkheid die – eerlijk is eerlijk – voor veel mensen in de sector niet altijd de gemakkelijkste was.

Zijn personeel liep echter met hem weg, getuige ook de vele steunbetuigingen van werknemers die de afgelopen maanden via onze website binnenkwamen. Misschien kunnen andere vleesbedrijven daar nog wat van leren.

Het motto in sommige delen van de vleesindustrie is tegenwoordig namelijk ‘geld en kosten’. Daarbij wordt het hardwerkende personeel nog wel eens in de vergeethoek gedrukt. Vaste werknemers worden steeds zeldzamer en personeel moet vechten voor iedere cent. Vast personeel wordt ingeruild voor (buitenlandse) inleners. Die zeuren niet, die weigeren niet over te werken, die werken gewoon door. Want als ze dat niet doen, kunnen ze vertrekken. Geen hand vol, maar een land vol, schijnen sommige vleesverwerkers te denken.

Als ik zie hoe begaan het personeel van Friesland Vlees was met Wildeboer en hoe erg ze het vonden dat hun slachterij de deuren moest sluiten, dan vind ik dat mooi. Mooi dat er nog mensen zijn die trots zijn op hun vak én op hun baas. Het maakt de sluiting van Friesland Vlees nog triester. Want komen deze mensen nog wel aan het werk? En hebben ze dan een vergelijkbare werksfeer? Of moeten ze eerst op een cursus Pools of Bulgaars om hun nieuwe collega’s te verstaan? Allemaal onzekerheid voor pakweg honderd mensen die dit niet hebben verdiend en die hart hadden voor hun zaak.

Bedankt minister Verburg…

Reageren?
Caroline.van.der.plas@reedbusiness.nl