blog

Deel 6: Ik mis veel vlees niet echt (3 november 2008)

Blogs

Dit weekeinde twee mensen tegengekomen, die vroegen of ik was afgevallen. Kijk dat zijn de stimulansen die ik nodig heb. Ook al wordt mijn BMI (34,9) nog steeds ingedeeld in de categorie ‘ongezond overgewicht, vetzucht, obesitas’. Overigens was mijn BMI bij aanvang van dit afvalproject 37,6, dus ik ga echt de goede kant op. Natuurlijk voel ik […]

Dit weekeinde twee mensen tegengekomen, die vroegen of ik was afgevallen. Kijk dat zijn de stimulansen die ik nodig heb. Ook al wordt mijn BMI (34,9) nog steeds ingedeeld in de categorie ‘ongezond overgewicht, vetzucht, obesitas’.

Overigens was mijn BMI bij aanvang van dit afvalproject 37,6, dus ik ga echt de goede kant op.

Natuurlijk voel ik zelf wel dat ik afval. Zoals die ene witte broek, die ik een paar maanden geleden niet meer dicht kon ritsen en die ik nu weer aankan. Of als ik op mijn zij lig, voel ik weer een kuiltje komen tussen mijn heup en mijn ribben. Een kuiltje, waar enkele weken geleden nog een vethobbel lag. Daar kan ik heel blij van worden.

Maar wanneer buitenstaanders gaan zien dat je gewicht verliest, dáár kan geen kuiltje of passende broek tegenop.

Rekenen
Het is nog wel even rekenen met de koolhydraten en eiwitten (zie deel 5), maar langzaam maar zeker raak ik er toch behoorlijk aan gewend. Vlees komt, gek genoeg, niet zo heel veel op tafel, althans niet in grote hoeveelheden. Als ik vorige week over de hele week 200 gram vlees heb gehad, is het veel. Vleeswaren ben ik toch al niet zo heel erg dol op, dus die mis ik helemaal niet. Ik ben meer van het biefstukje, of het balletje gehakt.

Vlees
Ik had verwacht dat ik mijn dieet zo zou inpassen dat ik toch elke avond verzekerd zou blijven van mijn stukje vlees. Maar nu ik zo bezig ben, valt dat heel erg mee. Aan een klein stukje heb ik genoeg of ik vervang het soms door wat anders. Vorige week bijvoorbeeld heb ik mijn groentenschotels bijvoorbeeld een paar keer voorzien van feta. Niet die laffe blokjes van Arla, maar échte schapenfeta. Albert Heijn verkoopt die. Een blok schapenfeta van Dodoni. Heerlijk.

102,5
Toen ik dit weekeinde op de weegschaal stond, gaf deze 102,5 kilo aan. Mijn eetplan, die is opgesteld door mijn persoonlijke afvalcoach Edith Mastenbroek, helpt dus goed. Ik ben nu dus 3,3 kilo kwijt in krap vier weken. Met een beetje geluk zit ik met de kerstdagen dik onder de honderd kilo en kan ik in de winkel vragen naar maatje 46, in plaats van naar 48/50.

Kerstmenu
Zal nu alvast moeten bedenken wat ik voor het kerstdiner ga doen. Ik heb geen zin in kalkoen, want dat heb ik vorig jaar ook al gehad. Dit jaar denk ik dat ik voor wild ga. Ik weet alleen niet goed welke vleessoorten dan het beste zijn, qua dieet en waar ik die mee moet combineren. 

Heeft iemand nog een goed (koolhydratenarm) menu in de la liggen? Laat mij het dan weten!

Tot de volgende keer!

P.s.: Ik meldde in een van mijn vorige blogs dat er geen calorieën staan vermeld op vlees. Dat is niet helemaal waar. Korstiaan Mulderij van Peter’s Farm liet mij tijdens de Sialpakjes ESA Vital (kalfsvlees) zien. Daarop stond wél het aantal calorieën vermeld. Verder kwam ik nog een website tegen waar de calorieën ook te vinden zijn: http://www.calorielijst.nl)

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels