blog

Deel 2: 2 januari 2008, bij oma wonen

Blogs

Mijn jongste zoon, Kayl (8), gaat bij oma wonen. Dat heeft hij mij laten weten, toen ik hem vertelde dat ik vanaf 1 januari ben gestopt met vlees eten. Het arme kind is bang dat nu zijn moeder geen vlees meer eet, híj ook geen vlees meer mag eten.  Dat vooruitzicht is voor hem verschrikkelijk, […]

Mijn jongste zoon, Kayl (8), gaat bij oma wonen. Dat heeft hij mij laten weten, toen ik hem vertelde dat ik vanaf 1 januari ben gestopt met vlees eten. Het arme kind is bang dat nu zijn moeder geen vlees meer eet, híj ook geen vlees meer mag eten. 

Dat vooruitzicht is voor hem verschrikkelijk, want het kind leeft, eet, slaapt en ademt vlees. Maar hij hóeft natuurlijk niet bij oma te gaan wonen, want hij mag net als de rest van het gezin nog gewoon vlees blijven eten. Mama zal het zelfs voor ze bakken, heb ik hem met mijn hand op mijn hart beloofd, als hij maar níet naar oma gaat. 
Voorlopig heb ik gelukkig het voordeel van de twijfel gekregen van de kleine man (gezond koppie hè, ondanks dat hij vlees eet? zie foto).

Trouwens als ik het niet bak, dan heeft hij altijd mijn vriend nog. Die bakt volgens Kayl namelijk de lekkerste gehaktballetjes van de wereld. En dat is waar.

Morgen
Gisteravond (nieuwjaarsdag) heb ik een deel van de gourmetschotel opgebakken. Op Oudjaarsdag zouden we gourmetten, maar dat kwam er niet van. ‘Doen we morgen wel’, zei mijn vriend. ‘Ook leuk’, dacht ik toen nog, mij niet realiserend dat er geen ‘morgen’ zou zijn voor mij. Althans níet wat vlees betreft. 

Proeven

Geen gourmetschotel dus voor mij. En het zag er nog wel zo lekker uit. Ik heb de stukjes vlees opgebakken en ik moest mijn best doen om toch niet stiekem een stukje te proeven.

Dat heerlijke vlees dat zo lag te sudderen in de pan, lachte mij toe en leek te roepen: ‘Ach kom, neem een kléin stukje van ons. Niemand ziet het. Niemand hoeft het te weten. Toe, pak ons, eet ons!’

Ik leek potdikkie wel een verslaafde.

Maar… ik heb het niet gedaan. Zelfs de gebakken champignonnetjes heb ik laten liggen. Die zijn immers meegebakken met het vlees zijn dus doordrenkt van de vleessappen. Mag ook niet. En als ik op de eerste dag al zou smokkelen, zou ik mij wel héél erg laten kennen.

Vis
Mijn avondmaal bestond daarom uit een paar toastjes met Franse kaas en tapenade van zongedroogde tomaatjes en tonijn.

Ben ik daarmee over de schreef gegaan? Is vis ook vlees? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wie helpt mij? Ik zoek – by the way – ook nog lekkere vegetarische recepten, want binnenkort krijgen we eters. Heb ze een ‘vega-night’ beloofd, maar heb eigenlijk geen idee wat ik ze moet voorzetten. Kom op mijn lieve vegalezertjes, jullie hebben vast wel goeie eettips voor mij!

Gevoel
Overigens, ik voel me nog niet anders. Nog niet extra fit of zo. Ik heb ook nog niet het idee dat ik het milieu of de dieren een grote dienst heb bewezen. Komt dat gevoel nog? Is één dag geen vlees eten te weinig om je al beter te voelen?

Doorgaan dan maar?

Yep!

Reageer op dit artikel